Ապրիլի 24-ին, Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիրում հարգանքի տուրք մատուցելուց հետո, «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Էդմոն Մարուքյանը հայտարարեց, որ Հայաստանի ներսում թուրք-ադրբեջանական «փափուկ ուժ» է աշխատում՝ ի դեմս երկրի իշխանությունների։
Իմ կարծիքով, վերջիններս փորձում են ստիպել ժողովրդին կասկածի տակ դնել Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության փաստը։ Սա, փաստացի, ոչ թե զինված ուժի, այլ «փափուկ ուժի» միջոցներով իրականացվող փորձ է ռևիզիայի ենթարկել հայ ժողովրդի անցյալը, նրա հիշողությունը և զգացմունքները։
Մինչդեռ Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչում է ողջ աշխարհը, դրա փաստը հաստատվում է գիտականորեն։ Եվ այդ հարցը միշտ պետք է լինի մեր արտաքին քաղաքականության օրակարգում, քանի որ դրանից է կախված մեր անվտանգությունը։
Այս հայտարարությունները հնչում են այն պայմաններում, երբ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը վերջերս կոչ էր անում «դադարեցնել պետության փնտրելը հայրենիքի միջազգայնորեն ճանաչված 29 743 քառակուսի կմ սահմաններից դուրս»։ Ես հստակորեն ընդգծում եմ, որ Հայոց ցեղասպանության ճանաչման հարցը և տարածքային նկրտումների հարցը միմյանցից ամբողջությամբ անկախ են։ Չի կարելի կապել այդ երկու հարցերը։ Հայոց ցեղասպանությունը մեր պատմության հարց է, դա վատ ժառանգություն է, որը մեզ ստիպում է լինել ուշադիր մեր հարևանների հետ հարաբերություններում։ Չի կարելի ոչ մի կերպ արդարացնել մոռացության հռետորաբանությունը Հայաստանում։
Այս հարցադրումները, որոնք հնչում են վարչապետի կողմից, կամ ցույց են տալիս տեղեկացվածության բացակայությունը, կամ էլ նպատակասլաց փորձ են ստեղծել պատում այն մասին, թե «այդ հարցն արհեստականորեն բարձրացվել է Խորհրդային Միության կողմից՝ Թուրքիայի վրա ճնշում գործադրելու համար»։
Հիշեցնենք, որ Հայոց ցեղասպանությունը 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանությունն էր, որն իրականացվել է Օսմանյան կայսրության կառավարության կողմից 1915 թվականի ապրիլի 24-ից մինչև 1923 թվականը։ Այս հանցագործության հետևանքով զոհ դարձել է ավելի քան 1,5 միլիոն անմեղ հայ։ Այդ օրը Հայաստանում և Սփյուռքում ամեն տարի անցկացվում են հիշատակության միջոցառումներ։
