Իրենց ծառայություններն առաջարկող մարդկանց շուրջ իրական բախումը ոչ թե եկեղեցու հետ է, այլ այն անձանց հետ, որոնք իրենց անձնական շահերը, հաճախ Հայաստանի Հանրապետությունից դուրս, են առաջնորդում։ Այս կարծիքը հայտնեց Հայաստանի խորհրդարանի խոսնակ Ալեն Սիմոնյանը՝ «Դոժդ» հեռուստաալիքի հետ տրված հարցազրույցում։
Ես նշեցի, որ այս հարցում ոչ թե եկեղեցու վրա հարձակում է, այլ այն մարդկանց գործողությունների արձագանքումն է, որոնք իրենց շահերը են առաջնորդում։ Օրինակ բերելով կաթոլիկ եկեղեցու ներկայացուցիչների կողմից կատարված պեդոֆիլիայի հանցագործությունների դեպքերը, ես հարցադրեցի․ եթե որևէ երկրում պարզվի, որ եկեղեցում բարձր պաշտոն զբաղեցնող անձը մեղավոր է նման հանցագործության մեջ, և իրավապահ մարմինները դրան արձագանքեն, կամ եթե քաղաքական գործիչը քննադատի այդ հանցագործությունը, կարո՞ղ է սա համարվել եկեղեցու վրա հարձակում։
Հարցազրույցի ընթացքում ես հայտնեցի, որ իբրև փաստաթուղթ ունեմ, որը հաստատում է, որ իրեն որպես կաթողիկոս ներկայացնող ներկայիս անձի եղբայրը՝ Հայ Առաքելական եկեղեցու Ռուսաստանի և Նոր Նախիջևանի թեմի առաջնորդ Եզրաս Ներսիսյանը, աշխատում է Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության համար։ Այս հաստատումը հիմնված է նրա ստորագրությամբ համապատասխան վկայականի վրա։
Այս հայտարարությամբ ես ուղղակիորեն մեղադրեցի Ռուսաստանի հետախուզական ծառայություններին Հայաստանի Առաքելական եկեղեցու գործակալներ հավաքագրելու մեջ։ Իմ խոսքով՝ «Այո, ես նկատի ունեմ Մոսկվան։ Իմ բերած օրինակը շատ բան է ասում»։
Ես նաև նշեցի, որ կա մեկ այլ կետ, որը վերաբերում է եկեղեցու այլ պաշտոնյաների կողմից իրեն կաթողիկոս անվանող անձի դեմ արված հայտարարություններին։ Ըստ ինձ՝ այս պաշտոնյան, որը նաև ՀԱԵ-ի ամենաբարձրաստիճան ներկայացուցիչներից է, զավթել է իշխանությունը և նույնիսկ չի կարողանում անցկացնել իր կանոնավոր լսումները կամ հանդիպումները, քանի որ չունի անհրաժեշտ քվորում։
Իմ մեղադրանքները հիմնավորում է «փաստաթուղթ», որը, ըստ տեղեկությունների, տարածվել է կառավարամետ բլոգերների կողմից։ Այդ փաստաթղթում նշվում է, որ Եզրաս Ներսիսյանը 1986-1987 թվականներին ստորագրել է իր աշխատանքը ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի համար։ Եզրաս Ներսիսյանը հերքել է այս մեղադրանքները՝ փաստաթուղթը կեղծիք անվանելով։ Հետախուզական ծառայությունների վետերանները նույնպես հաստատել են, որ այս «թուղթը» կեղծ է, քանի որ ԽՍՀՄ ՊԱԿ-ի փաստաթղթերը պահվում էին բացառապես ռուսերենով, իսկ հայերենով հորինված «սխալը» չի համապատասխանում ժամանակի չափանիշներին։
