Փետրվարի 9-ին Երևանում կայացած մամուլի ասուլիսի ընթացքում նորաստեղծ «Համահայկական հասարակական միությունը» ներկայացրեց իր գործունեության հիմնական ուղղությունները և սկզբունքները։ Նախաձեռնության մասին խոսելու համար հրավիրված էին տնտեսագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր Թաթուլ Մանասերյանը և դիվանագետ, պրոֆեսոր Ռուբեն Կարապետյանը։
Մանասերյանը նշեց, որ նախաձեռնության շարքերին են միացել նաև ռազմական գործիչներ, որոնք ունեն նշանակալի ներդրում հայկական պետականության կայացման և երկրի անվտանգության ապահովման գործում, ինչպես նաև հոգևորականության և սփյուռքի ներկայացուցիչներ։ Նա ընդգծեց, որ միությունը ոչ միայն համաժողովրդական է, այլև վերքաղաքական և վերկուսակցական բնույթ է կրում։ Ըստ նրա՝ նախաձեռնության ստեղծումը չի կապված ընտրական գործընթացների հետ, չնայած այն իրականացվում է 2026 թվականի խորհրդարանական ընտրություններին նախորորդող ժամանակահատվածում, ինչը, նրա խոսքով, զուտ պատահականություն է։
Մանասերյանը հիշեց, որ միության հիմքը դրվել է «Գեներալ-մայոր Արկադի Տեր-Թադևոսյանի՝ Արցախի հերոսի և Արցախի հերոսական ճակատամարտում հաղթանակի խորհրդանիշի առաջարկով ստեղծված քաղաքացիական խորհրդի» շուրջ։ Նրա խոսքով՝ Տեր-Թադևոսյանի մահից հետո ժամանակավորապես լքված բոլոր գաղափարներն ու նպատակները այժմ նոր թափով կվերակենդանանան այս միության շրջանակներում։
Իր հերթին, Ռուբեն Կարապետյանը նշեց, որ ոչ մի առանձին քաղաքական ուժ կամ հասարակական կազմակերպություն չի կարող լուծել Հայաստանում առկա խորը ճգնաժամը։ Նա ընդգծեց, որ անհրաժեշտ են խորը և համակարգային փոփոխություններ, որոնք կունենան երկարաժամկետ ազդեցություն Հանրապետության և բոլոր հայերի վրա։
«Դրան հասնելու համար հայ ժողովուրդը պետք է գործի որպես միասնական ամբողջություն՝ հենվելով ոչ միայն մեր ընդհանուր անցյալի, այլև մեր ժամանակակից շահերի և ապագայի կոլեկտիվ տեսլականի վրա», – նշեց դիվանագետը՝ ներկայացնելով միության հիմնական նպատակը՝ հասարակության միավորումը և ազգային պետության կառուցումը։
Կարապետյանը նաև ներկայացրեց միության կողմից սահմանված վեց հիմնական սկզբունքները․
1. Պետական անվտանգության և տարածքային ամբողջականության անսասան պաշտպանություն։ Հայաստանի միջազգայնորեն ճանաչված և պատմական տարածքները պետք է պաշտպանվեն ռազմավարական պարզությամբ և անսասան վճռականությամբ։ Կառավարության որոշումները պետք է առաջնորդվեն բացառապես հայ ժողովրդի և հայկական պետականության գերագույն շահերով։
2. Ազգային ինքնության ամրապնդում։ Գլոբալիզացիայի և ժողովրդավարական մարտահրավերների համատեքստում կառավարումը պետք է ամրապնդի ազգային ինքնությունը, հիմնված լինի կրոնական, հոգևոր և ընտանեկան արժեքների վրա, խթանի սոցիալական արդարությունը և ապահովի ժողովրդավարական կենսունակության աճը։
3. Հայ Առաքելական Եկեղեցու (ՀԱԵ) անբաժանելի դեր։ ՀԱԵ պետք է շարունակի մնալ ազգային ինքնության հենասյուն։ Կառավարությունը պետք է կարգավորի հարաբերությունները Հայ Եկեղեցու հետ՝ բացառելով ՀԱԵ ներքին գործերին որևէ միջամտություն։
4. Արցախի ժողովրդի իրավունքի պաշտպանություն։ Արցախի ժողովրդի հայրենիք վերադառնալու իրավունքը պետք է պաշտպանվի բոլոր միջազգային դատարաններում։ Արցախի հարցը պետք է լինի Հայաստանի արտաքին քաղաքականության օրակարգի գերակա ուղղություններից մեկը։
5. Համաձայնեցված արդարադատություն։ Հայաստանը պետք է հետապնդի արդարադատություն՝ պահանջելով համարժեք փոխհատուցում Թուրքիայից՝ Հայոց ցեղասպանության համար, և Ադրբեջանից՝ Արցախում էթնիկ զտումների և պատերազմի ընթացքում այլ պատերազմական հանցագործությունների համար։
6. Սփյուռքի անբաժանելի մասնակցություն։ Սփյուռքը ազգի անբաժանելի մասն է։ Կառավարումը պետք է կազմակերպվի այնպես, որ սփյուռքը կարողանա իր ներդրումն ունենալ ազգային զարգացման, ինչպես նաև անվտանգության հարցերով որոշումների կայացման գործում։
Ըստ միության ներկայացուցիչների՝ ապագայում նրանք մտադիր են անցկացնել լսումներ Հայաստանի նոր սահմանադրության, երկրի ընտրական գործընթացների, ազգային տնտեսության, արտաքին քաղաքականության և անվտանգության համակարգի վերաբերյալ՝ ձևավորելով ընդհանուր պատկերացում երկրի ապագայի մասին։
